Jaargang 6 • Verschijnt tweewekelijks • Losse nummers € 3,25

De ambities van Generation Z

door | nov 24, 2022

De midterm verkiezingen in Amerika zorgden voor meer dan één verrassing. De Republikeinen walsten niet over de Democraten heen, zoals was voorspeld, en de Democraten leverden opmerkelijke nieuwkomers. Zo trok John Fetterman onverwacht Pennsylvania naar zich toe, werd Catherine Cortez Masto de nieuwe senator voor Nevada en won de pas 25-jarige Maxwell Alejandro Frost in Orlando, het tiende district in Florida, een zetel in het House of Representatives.

Maxwell Frost is daarmee de jongste parlementariër van het land en de eerste vertegenwoordiger op nationaal politiek niveau van Generation Z. Dat zijn mensen die tussen 1997 en 2012 zijn geboren en grootgebracht met digitale techniek, ook wel digital natives genoemd.
Frost, die een Haïtiaanse vader heeft en een half Libanese, half Puerto Ricaanse moeder, is als kindje in huis genomen door Cubaanse adoptieouders die zich in Florida vestigden. Van hen nam hij het politiek engagement over. Hij werkte als jonge jongen al mee aan campagnes voor Barack Obama, Bernie Sanders en Hillary Clinton. Na de dodelijke schietpartij op de Sandy Hook lagere school in Newton, Connecticut, in 2012 besloot Frost zelf de politiek in te gaan.
Hij werd aanvoerder van March for Our Lives, dat zich inzet om wapenbezit te beperken. Dagelijks vallen in Amerika zo’n honderd slachtoffers als gevolg van ongelukken met wapens en bewuste schietpartijen. Enkele dagen voor de verkiezingen vertelde hij de BBC dat hij ‘organisator’ werd (net als Obama) om op school niet te worden doodgeschoten. Frost zegt lang bang te zijn geweest om naar school of naar de kerk te gaan, zoveel agressie maakte hij mee. In 2016 ontsnapte hij in Orlando maar net aan de dood tijdens een schiet-incident tijdens Halloween. 
Zijn focus voor de verkiezingscampagne luidde: recht op abortus, strijd tegen wapengeweld, klimaat en een betere ziekenzorg. Daarmee sluit hij aan bij de belangrijkste zorgen die leven bij jonge, progressieve Amerikanen. Toen hij zich in augustus 2021 kandidaat had gesteld voor de voorverkiezingen, maakte hij een tv-spotje in het Spanglish, half Engels, half Spaans, om aandacht te vragen voor het lot van de Latino-Amerikanen, die in zijn beleving nog steeds als tweederangsburgers worden behandeld. 

Als kersverse parlementariër is Frosts prioriteit het helpen van slachtoffers van natuurrampen, voor wie de staat Florida in zijn ogen veel te weinig doet. “De kiezer moet weer vertrouwen krijgen in de regering,” zei hij tegen The New York Times. Hij zou het liefst gratis ziektekostenverzekering doordrukken en de Hoge Raad (Supreme Court) verder uitbreiden, uiteraard met liberale Democraten. Ook wil hij softdrugs en sekswerk legaliseren en ijvert hij voor een samenleving zonder gevangenissen. Maar daarvoor heeft zijn partij bij lange na niet genoeg stemmen, noch in het Huis van Afgevaardigden, noch in de Senaat.
Frost was tot dit jaar een pro-Palestijnse activist maar besloot daarmee te stoppen toen hij dacht dat het tegen hem zou werken bij de verkiezingen. Hij liet in een verklaring zelfs weten antizionisten af te keuren en onvoorwaardelijke militaire hulp aan Israël toe te juichen. Zijn voormalige pro-Palestijnse vrienden beschuldigden hem daarop van verraad en opportunisme. 
In zijn vrije tijd is Frost jazzdrummer. Zijn negenkoppige band Seguro Que Si (Ja Zeker) speelde volgens Wikipedia tijdens de inauguratie van Obama in 2013. Frost was toen zestien.