door Nicolaas Matsier | feb 21, 2025
Tussen pols en horloge is de inscriptie spoorloos weggesleten. Zelfs als je goed kijkt. Alsof ze er nooit geweest zijn, de woorden die een en ander memoreerden. Hoe hoger het karaat, hoe zachter het goud. Mijn vader, leraar geschiedenis, kreeg het bij zijn afscheid...
door Nicolaas Matsier | dec 28, 2024
Het ABC van HBC Toen Hugo Brandt Corstius’ vrouw Tatje overleed en hij, ontredderd, met zijn drie kinderen in een koffer als het ware, naar de Verenigde Staten vertrok, heb ik hem een condoleantiebriefje gestuurd. Als het waar is – zoals Elsbeth Etty in haar onlangs...
door Nicolaas Matsier | aug 20, 2024
Wat zij van deze twee reizigers zonder bagage gedacht hebben, nooit geweten. We maakten nog even een wandeling, stukje de bergen in, Zwarte Zee achter ons. Kon nog net. We kwamen in een gehucht van niet eens een handvol vrij grote, houten boerderijen. We werden...
