Jaargang 6 • Verschijnt tweewekelijks • Losse nummers € 3,25

Een bom op Rotterdam

door | nov 8, 2022

Onlangs heeft de oud-generaal Andrej Goeroelov op de Russische staatstelevisie uitgelegd dat een atoomoorlog het best kan beginnen met een bom op Rotterdam. Je zou denken, aldus de heer Goeroelov, dat we zouden beginnen met een bom op Londen – hij legt dan niet uit waarom hij denkt dat we daar een voorkeur voor zouden hebben – maar nee, het wordt Rotterdam, want niet minder dan veertig procent van alle ruwe olie die Europa importeert, komt binnen via die haven. Dus met een bom op Rotterdam legt Rusland de Europese economie stil en worden de Europeanen in de kou gezet.
Vervolgens, ongeveer een week later, vertelt Poetin dat de Oekraïners werken aan een vuile bom; we moeten dan denken aan iets dat als het ontploft iets gemeens verspreidt, gif of ziekteverwekkers. Of radioactiviteit. Poetin weet natuurlijk dat zijn mededeling gedecodeerd zal worden: wat hij aankondigt gaat hij zelf doen, waarbij Oekraïne de schuld krijgt.
Daarna is het weer even stil. Maar niet lang. Want de aankondigingen en dreigementen zijn ook wapens, instrumenten in een psychologische oorlog. Het is de bedoeling dat wij, burgers van de westelijke wereld, ons zorgen maken. En het moet gezegd, dat lukt aardig: 84 procent van de Nederlanders maakt zich veel of enige zorgen over de oorlog in Oekraïne. Aldus I&O Research in opdracht van de NOS; 48 procent is bang dat Rusland in Oekraïne een atoomwapen gaat gebruiken, 20 procent denkt van niet en 27 procent ‘verklaart zich neutraal’, wat dat ook moge betekenen.
Wat wij nu meemaken heet psychologische oorlogvoering. Het onprettige, zeurende, likdoornachtige gevoel dat u de hele dag met u meedraagt, terwijl u natuurlijk gewoon adequaat functioneert en niemand iets bijzonders aan u ziet, hoort of ruikt; welnu: dat is Poetins wapen. Om de een of andere reden denkt hij dat Rusland er iets bij wint als hij ons ongerust weet te maken. Tot dusverre heeft dat wat ongelukkig voor hem uitgepakt: de Navo heeft er door zijn gedreig kandidaatleden bijgekregen, defensiebudgetten werden verhoogd en het ruziemaken in Europees verband is midden in een zin opeens gestopt. Maar denk niet dat hij op zijn schreden terugkeert. Hij zal blijven dreigen en daarmee ons plezier in deze wonderschone lenteachtige herfst proberen te bederven.

Wat valt er nog te verwachten? Naarmate meer mensen gaan zien dat Poetins dreigementen in feite zijn wapens zijn, zal hij die dreigementen harder maken. Het helpt niet als wij geleidelijk laten merken dat we hem door hebben en dat we ons niet bang laten maken, want dat leidt er alleen maar toe dat hij er een schepje bovenop doet. Dus we moeten ons zorgen blijven maken. En kulverhalen zoals dat van de oud-generaal over de bom op Rotterdam moeten we niet verdonkeremanen, maar netjes weergeven in de pers en op radio en tv.
Dit is de wet van de psychologische oorlogvoering: als we willen dat het psychologisch blijft, moeten we geloven in wat er op ons wordt afgevuurd. Of heel goed doen alsof.