Een belangrijk bericht onlangs in alle kranten en op tv: de Hema gaat terug naar het oude vertrouwde recept van haar rookworst, de befaamde Hemaworst. Dat lijkt me een prima besluit. Wat dat betekent? De oorspronkelijke knapperigheid komt terug, net als ‘het oude zuurtje’, wat dat ook wezen moge. Tevens komt de worst weer als vanouds uit Oss, uit de fabriek van Unox.
De directie is tot dit besluit gekomen na een uitgebreide enquête onder klanten. Ik neem aan nadat er een opvallende teruggang in de verkoop van de worst was geconstateerd. Die was de laatste jaren ‘verduurzaamd’ en hop: daar daalden de verkoopcijfers.
Ik koester warme herinneringen aan de Hemaworst, niet omdat ik die dagelijks nuttigde, maar omdat hij in een ver verleden een rol speelde in mijn leven. Op de streekredactie van Trouw in Utrecht, waar mijn carrière in de journalistiek begon, verscheen op zekere dag een alleraardigste, wat slungelige jongen, die veel lachte en nogal hees sprak, Hans Borstlap geheten. Hij was de zoon van de toenmalige vicevoorzitter van het CNV, Ad Borstlap. Hij kwam net van de middelbare school en wist nog niet precies wat hij wilde worden. Waarschijnlijk was het een vriendendienst van mijn chef Jan Kuijk richting zijn vader om hem een soort snuffelstage of vakantiebaantje aan te bieden in de zomer.
Een journalistieke carrière leek niet voor hem weggelegd, maar waar Hans wél heel goed in was: ’s middags, wanneer de krant was gezakt, voor de hele redactie een halve warme worst halen bij de Hema. Voor mij hoefde dat niet, ik was niet bepaald een liefhebber. Vrolijk toog Hans elke keer naar de Oudegracht, waar de Utrechtse Hema gevestigd was.
Na korte tijd was duidelijk wat hij wilde gaan doen: politicologie studeren aan de VU. Na zijn afstuderen volgde een glanzende carrière in de ambtenarij en de politiek. Hij werkte onder meer op het wetenschappelijk bureau van de Antirevolutionaire Partij (AR) en werd later een vertrouweling van de ministers Ruud Lubbers en Bert de Vries. Hij sloot zijn loopbaan af als lid van de Raad van State.
Nog regelmatig hoor en zie ik hem op tv spreken over staatsrechtelijke zaken. Ook leidt hij nog wel eens een onderzoekscommissie, die dan gelijk zijn naam krijgt: de Commissie Borstlap.
Ik herinner me trouwens niet of hij zelf een liefhebber van de Hemaworst was. Dat zou ik hem bij gelegenheid nog eens moeten vragen.