Verbeelding
Eerder die dag aaide kleindochter Maria al een niet bestaand katje nadat ze dat evenmin bestaande brokjes had gevoerd. “Dag poessie… Lekker hè?”
De macht van de verbeelding is duidelijk binnengedruppeld. Een stapje abstracter dan voor opa een met tomatenrood beschilderde houten pizza bakken in een speelgoedkeukentje dat echte bakgeluiden produceert. Na een geheimzinnige vingerknip kan nu opeens alles met niks. Zoals haar eigen belevenissen met een ontstoken wond van enkele dagen eerder naspelen.
“Je hebt pijn,” zegt ze tegen mij.
“Oh?”
“Ja, daar heb je au.” Ze wijst ergens op een inmiddels genezen schaafwondje op mijn hand. “Je moet naar de dokter,” besluit ze. “Daar was het ziekenhuis,” wijst ze richting keuken. “Helemaal daar.”
Ze loopt zelf alvast naar de aangeduide plek en transformeert onderweg van wegwijzer naar behandelaar. “Ik kom zo bij je,” knikt ze geruststellend naar mij. “Ik ben de dokter.”
Ik doe maar wat me gezegd wordt en installeer mezelf op een kussentje in haar ziekenhuis en wacht, het is zoals het echt is, op de dokter. Die gaat, eenmaal gearriveerd, met een klein vingertje voorzichtig over het oude schaafplekje en kijkt me een beetje bezorgd aan. “Ik moet even zalf halen bij de supermarkt,” besluit ze.
Ze loopt naar de prullenbak in de keuken, waar ze kennelijk haar zalfjeswinkel heeft bedacht, maar komt dan terug naar haar patiënt. Ik zit nog op het kussentje in haar behandelkamer, en me zo alleen achterlaten is zelfs voor een drukke dokter blijkbaar toch iets te bar. “Hier is wat speelgoed.”
Haar toon is zo’n typisch beroepsmatig vlechtwerkje van zorg en stress, en met een resoluut gebaar stort ze een pot met plastic DNA-achtige kralen leeg op mijn schoot. “Die kunnen aan elkaar. Bouw maar,” zegt ze. Uit haar boekenkastje trekt ze nog een stapel boeken, sjouwt die naar mij toe en werpt ze met ferme uithalen rond mijn zitplekje. “Hier is een boek en hier is een boek en hier is een boek. Ik ben zo terug!”
Maar ook nu zet mijn eenzame verblijf in dit helverlichte ziekenhuis met zijn holle gangen en voorbijdrentelend personeel haar aan het denken. Want weer komt ze terug, ze kijkt nog eens naar het plekje op mijn hand en opnieuw naar mij. “Huil maar even als je pijn hebt, hoor,” zegt ze en knikt me bemoedigend toe.
Om dan toch echt met kordate stappen richting winkel te lopen en haar zalfje te gaan halen.
Eerdere gratis artikelen:
Wim de Bie:
‘Even dichterlijk als dwaas, duidelijke typeur’ Met een radiocursus begon de carrière van Wim de Bie. ‘De fiets is zwart, de jas is zwart en zwart is ook het hart.’ Radio was in 1961 nog lang geen stiefkindje en er was behoefte aan talent. Hier lag een taak voor de...
Macron, daar heeft de wereld wat aan
Op 11 april hield president Emmanuel Macron de Nexuslezing in Den Haag, waar hij toch moest zijn voor besprekingen met premier Mark Rutte. Macron houdt van lezingen geven, zoals hij ook voortdurend boodschappen stuurt naar zijn Europese collega’s en er vrolijk op los...
Held met rozenkrans in de handen
Op 24 april, 1 en 8 mei zendt BNN-Vara een driedelige documentaire uit over de landelijke April/Mei-staking van 1943. Daaraan deden meer dan 200.000 mensen mee; het was de grootste staking in West-Europa onder de Duitse bezetting. De heldenrol van fabrikant Jan Walraven krijgt in de documentaire bijzondere aandacht. Dat werd tijd, vindt zijn neef […]
Kickboksen op z’n Thais of Cambodjaans
De laatste maanden haalde Cambodja regelmatig de internationale pers. Als voorzitter van de Asean-top ontving het land eind vorig jaar een keur aan politieke hoogwaardigheidsbekleders. De in 1989 door de G7 ingestelde Financial Action Task Force (FATF) heeft Cambodja...
De vuurtoren
In 2002 stond vuurtoren Het Paard van Marken te huur, voor € 384,82. Rijkswaterstaat was op zoek naar ‘bewoners met technische capaciteiten i.v.m. afwijkende nutsvoorzieningen, geen waterleiding, geen aansluiting op het aardgasnet. Een dieselgenerator zorgt voor...
Mosterdcrisis: maximaal twee potjes
Waar maakten die boze Fransen zich druk om? Hoe erg is het als er een tijdje geen mosterd te koop is? Oorzaken van de mosterdschaarste waren de slechte oogst in Canada, waar tachtig procent van het mosterdzaad vandaan komt, en de oorlog in Oekraïne, eveneens een...
De onderste lagen van de beerput
Veertig jaar heeft het geduurd voordat de beerput aan wangedrag en intimidatie op de werkvloer van Studio Sport openbarstte. Maar terwijl het gros van de media nu focust op de namen en rugnummers van presentatoren, blijven de onderste lagen onaangeroerd. En juist...
Wat wil de Waal?
Frankrijk heeft een identiteit, Vlaanderen zoekt er een. Begin dit jaar ging de tiendelige documentaire Het Verhaal van Vlaanderen van start. De serie, stevig gesponsord door de Vlaamse overheid, probeert een geschiedenis van de regio te schetsen. Elke...
Harrie Bliek belde platenwinkels
‘Harry Bliek is een vrolijke knaap die vaak en veel lacht.’ Zo opent een interview dat Harry Bliek gaf toen zijn tweede single Hello Mary Lou een hit werd. Daar zag het een jaar eerder, in 1960, niet naar uit. Harry Bliek kreeg na het winnen van een...
Een krankjorum ziekenhuis
Als gevolg van een depressie verbleef Peter J. Muller eind 1989 negen weken in het ‘feeërieke’ Marinehospitaal in Overveen. ‘Een ziekenhuis waar Basil Fawlty zich thuis zou hebben gevoeld.’Het Marinehospitaal aan de Bloemendaalseweg was een barok gebouw met fraaie...